CANLARIN EŞİTLİĞİ VE BARIŞIN SESİYLE8 MART DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ

Bu yazı 6 Mart 2026 tarihinde anadolununsesitokat tarafından yazılmıştır.

CANLARIN EŞİTLİĞİ VE BARIŞIN SESİYLE
8 MART DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ

8 Mart, 19. yüzyıl işçi hareketlerinden ve kadın hakları mücadelesinden süzülen tarihsel birikimiyle; yalnızca bir anma ya da kutlama günü değil, emeğin sömürüsüne, kadınlara yönelen şiddete ve eşitsizliğe karşı yükselen ortak hafızanın günüdür.
Bu gün; emeğin, direnişin ve “can” olmanın kamusal alandaki ifadesidir.
“Erkek dişi sorulmaz” diyen bir irfanın izinde; “72 millete bir nazarla” bakmayı öğütleyen bir hakikat anlayışıyla, insan onurunu zedeleyen her türlü ayrımcılığa, şiddete ve savaşa karşı söz kuruyoruz.
Yaşamın her alanında yok sayılan, inancı ve kimliği nedeniyle dışlanan, erkek egemen zihniyetin baskısına maruz bırakılan kadınların sesi olmak için meydanlardayız.
Türkiye’de artan kadın cinayetleri, şüpheli ölümler ve cinsel saldırılar münferit değil; sistemsel bir sorunun sonucudur.
“İyi hal” indirimleri, koruma kararlarının etkin uygulanmaması ve cezasızlık pratiği, faillere cesaret vermektedir.
Cezasızlığın ödüle dönüştüğü bu düzene rızalığımız yoktur !
Tek bir canın dahi erkek şiddetine kurban edilmesine razı değiliz !
İstanbul Sözleşmesi’nden vazgeçilmemeli; 6284 sayılı Kanun etkin ve eksiksiz uygulanmalıdır.
Kadınların yaşam hakkı, temel bir insan hakkıdır.
Yol Barış, Söz Yaşamdır.
“İncinsen de incitme” düsturunu rehber edinen bir inanç ve kültürden beslenen kadınlar olarak; savaş politikalarının gölgesinde yükselen şiddete karşı barışı savunuyoruz.
Bölgemizde ve dünyada süregelen işgaller, askeri müdahaleler ve uluslararası hukuku hiçe sayan saldırılar; en ağır bedeli kadınlara ödetmektedir.
Yoksulluk, göç, güvencesizlik ve sistematik şiddet, her çatışmada kadınların omzuna yüklenmektedir. Otoriter ve baskıcı rejimlere karşı çıkmak ne kadar meşruysa, başka devletlerin hukuksuz ve saldırgan müdahalelerine karşı durmak da o kadar meşrudur.
Halkların egemenlik hakkını ihlal eden her girişimi reddediyoruz.
Savaşın, kadın bedeni ve emeği üzerinden yürütülen bir tahakküm aracına dönüşmesine itiraz ediyoruz.
Orta Doğu’nun ve dünyanın kadim topraklarını kana bulayan politikalara karşı; onurlu ve kalıcı bir barıştan yana taraf oluyoruz.
Savaşın mağduru değil, barışın kurucu öznesi olmak istiyoruz.
Eşitlik, Adalet ve Rızalık İçin;
Rengine, diline, inancına bakılmaksızın, tüm kadınlarla dayanışma içinde; kadın cinayetleri son bulana, eşit yurttaşlık güvence altına alınana ve barış tesis edilene dek mücadelemiz sürecektir.
“Eline, diline, beline sahip ol” ilkesiyle; hem yereldeki adaletsizliklere hem de küresel ölçekteki savaş siyasetlerine karşı, barıştan ve yaşamdan yana saf tutuyoruz.
Eşit, özgür ve savaşsız bir dünya kurulana dek; söz söylemeye ve meydanlarda olmaya devam edeceğiz.