İNSANDAKİ KATMAN….
İnsanların üzerindeki katman, kendilerini ve başkalarını korumak adı altında yönlendirmek için oluşturdukları gizli görünmez bir olgu diyebiliriz. Birey veya insanlar toplum içerisinde kabul görmek için kendini, benliğini gizleyebilir, konuşurken gülerken içindeki katmanı zorlanmadan, güçlü görüntüsünde, uyumlu sakin olması için çaba harcar.
İnsanlar gerçeği, ham haliyle taşımak için katman geliştirebilir, kendisine sosyal ve psikolojik kimlikle başarı anlatıları, gerçek benliği ile katmanı arasına mesafe koyar. Kendi yarattığı kimlikten mutsuz olmaktan korkar. Insan bazen kendisini haklı görmek için inançsal duygular geliştirir, ama gerçek kaybolmaz, bir gün gün ışığına çıkmak gibi bir huyu vardır, işte o zaman gerçeği değil inanci savunur.
Ancak kendisine güç veren katmanı ayakda tutmayada ihtiyacı olacaktır, tamamen yok etme durumu olamaz. İnsanlar doğduğu andan itibaren katmanlar oluşturur, insanın doğasında bilinç altı duygular oluşur. Zamanlar bu duyguları geliştirerek aldığı yaşla birlikte evrimleştirir. Bu durumda aileler, ebeveynler devreye girer, öğretileri sıralanır başta, ahlak; çok önem taşır, insan yaşamının merkezini oluşturan vazgeçilmez bir yer tutar. Ahlak, insanların birlikte yaşayabilmesini sağlar, güven ise yazılı olmayan ama toplumu ayakta tutabilen bir sözleşmedir ve adalet temelini oluşturur, saygı sevgi sorumluluk gibi değerleri ayakta tutar.
İnsanların sığnacağı yer ahlak ve vicdandır. Ve diğer tarafta hak savunucu yasalar vardır, yasalar dıştan güven sağlarken, ahlak içten denetler, dolayısıyla aile, birey, toplum ve toplumsal düzenin görünmez bağı ahlak ise, peki ya yalan? Yalanda bu bağı içten içe çözülmesine yol açan tehlikeli anahtardır. Bu nedenle yalan yalnızca bireysel bir ahlak sorunu değil, toplumsal düzeni aşındıran bir çatlaktır. Ahlak görünmez bir bağ ise, yalan onu koparan görünmez bir kuvvettir. Onun için İyi insan olmak yetmiyor, ahlak ve vicdan önemli….
Yolumuz, vicdanla kesişsin……
Sevgiyle kalınız…….
Nurgül SABANCILAR
